LEVENSBRIEF  2001

Ik sta op het punt een buitenlandse reis te gaan maken. Dan gaan je gedachten wel eens, hoe laat ik alles achter. Niet alleen is mijn huis schoon, maar heb ik ook wel gezegd wat belangrijk is voor degene die achter blijven. Je hoopt dat alles goed gaat, maar mocht dit niet het geval zijn,weet dan dat ik heb er vrede mee heb. Mijn vertrouwen in de grote Almacht is de laatste jaren enorm gegroeid en gerijpt.

Het grappige is dat nu ik het naar mijn zin ga krijgen hier op aarde en benieuwd ben hoe het verder gaat, ik toch makkelijk afscheid kan nemen.Of ik nu mijn taak hier vervul of ergens anders, het is goed.En het is gepland, ik heb mij er ooit voor op gegeven.

Ik kan niet zeggen dat ik een saai leven heb gehad. Mijn karakter kennende heb ik mijn rugzak behoorlijk vol gepropt, toen ik van start ging. En dat heb ik dus ervaren.

Het was een bijzondere jeugd die ik niet als erg zwaar heb ervaren. Uit boeken en verhalen leer je dan later dat er wel erg veel gebeurd is. Het zij zo, hoewel het een stempel heeft gedrukt op mijn sociale gedrag gedurende de rest van mijn leven.Tot je ontwaakt en dat dan weer los kan laten.

Ik ben getrouwd en heb 2 kinderen op deze aarde gezet. Nu weet ik dat we dat dat ooit afgesproken hebben. Wie wat, van wie mocht leren doet niet terzake en of het gelukt is weten we pas als we Thuis gekomen zijn.  Had ik dat maar eerder begrepen, jaren heb ik mij schuldig gevoeld over de jeugd die mijn zoon en dochter mee maakten. Ik gaf wat ik te geven had en begrijp nu pas, dat was voldoende. Het moest zo zijn. Zij hadden hun keuzes gemaakt toen ze bij mij geboren werden. Ik heb van mijn kindjes genoten. De een totaal verschillend van de ander. Maar elk Uniek. Het was jammer dat er geen enkel ruggesteun van de vader was, dat maakte mij onzeker. En dat hebben zij zeker ervaren. Toch kijk ik met plezier op deze tijd terug.

Een tweede maal getrouwd. Mijn man was trots op mij. Ik begon mezelf te ontwikkelen, maar nog niet genoeg en angst is een slechte raadgever. We kregen een dochter, haar broertje trok zich terug om haar het leven te schenken. Mijn dochter werd erg ziek en dat heeft op ons allemaal veel invloed gehad. Jammer genoeg waren we nog niet zo ver dat we er iets mee konden, laat staan delen.

Door omstandigheden in het huwelijk zijn de eerste 2 kinderen, ieder op zijn en haar beurt uit ons gezin verdwenen. Het was voor hen het beste, recht van bestaan in het nieuwe gezin werd hen niet gegeven. Een wond zo diep en groot in een moederhart is nauwelijks te helen, te delen was er niet. Wegstoppen en als het boven kwam, het nog dieper wegstoppen. Desondanks hebben we toen en paar fijne jaren met ons drietjes gehad. We begrepen elkaar goed.

Ook daar kwam een einde aan en moest ik voor de derde maal een kind afstaan. Het was de moeilijkste keus van mijn Leven. Was het bij de andere twee voor hun bestwil, nu ging het om Mij. Maar het woord zei het al, Leven. En daar koos ik voor. En ik dank degene, die me hielp in leven te blijven. Hoewel het verdriet zo onnoemelijk groot was voor ieder van ons, dat onze vriendschap erin verdronk.

Jaren ben ik bezig geweest mezelf te vinden, niet als omhulsel maar als mens. Dat was een lange eenzame weg en als je het dan eindelijk met je hoofd begrijpt, komt de teleurstelling----je moet het met je hart voelen. Toch heeft het me gebracht waar ik nu ben. Ik kijk mezelf aan in de spiegel en ik kan zeggen Famke ik hou van jou.

Mijn twee dochters zijn terug in mijn leven, ieder hun pad gegaan en zich ontwikkeld tot prachtige mensen. Nu gaan we verder, met respect voor wie de ander is.

Ook heb ik nu de zus die ik vroeger niet kon hebben.Twee zulke totaal tegengestelde karakters in een poging te overleven in een wereld waar we ons niet thuis voelden.. Nooit geleerd hoe je elkaar zou kunnen bereiken. Ook dat had een doel, ieder zijn eigen ontwikkeling, zijn eigen weg om een Heel mens te worden. Toen de tijd rijp was kregen we de kans elkaar opnieuw te leren kennen en waarderen. Dan weet je zeker dat zo'n lange onderbreking niet voor niets was. We stonden voor elkaar open, luisterden naar elkaar en kwamen Thuis.

Ik sta open voor het Leven en het Leven staat open voor mij.

Ik vier het Leven en het Leven viert mij.

Ik ga voor Voorspoed, Liefde, Respect, voor mezelf en voor

ieder en alles om mij heen.

Ik ga er niet voor ----IK BESTEL HET.

IK HEB HET.